Houd je echter het kleine glaasje tot op het laatste, dan zullen zowel de pint als het kleine glaasje bitter blijven nasmaken en blijft het genereuze karakter van dit specialleke heel erg verstoken. En zo is het nu ook gelopen met de CAO onderhandelingen en de 500 EUR premie.
Tijdens en kort na de CAO onderhandelingen hield de directie een zeer stugge houding aan: geen 1000 EUR netto, geen fietsvergoeding, 25 EUR verplaatsingsvergoeding afpakken van de treinpendelaars, plots beknibbelen op de overurentoeslag van de deeltijds werkenden enz ... dit was een grote bittere pint voor de vakbonden.
Deze pint is al binnengewerkt wanneer de directie 500 EUR extra premie geeft. Dit is het glaasje bezinksel dat de directie voor ons verborgen heeft gehouden tijdens de onderhandelingen. En omdat het achteraf wordt geserveerd blijft het verschrikkelijk bitter nasmaken.
Uiteindelijk hebben we onze ganse Hopus van de directie gehad. Maar zeg nu zelf, had de directie de Hopus op de correcte manier geserveerd: een beetje moeilijk doen bij het begin van de onderhandelingen (de eerste slok van de grote pint); en had ze tijdens de onderhandelingen het extraatje geserveerd door toe te geven aan de 1000 EUR netto, de fietsvergoeding, vergoeding van de treinpendelaars en een eerlijke vergoeding van overwerk voor de deeltijdsen dan hadden wij hier het verborgen genereuze karakter van onze directie in de verf gezet.
Maar nu blijft alles bitter smaken.
