Op woensdag 25 juni trokken de vakbonden massaal de straat op tegen de besparingsdrift van de Arizona-regering. Ook wij van BBTK-SCK CEN lieten ons zien én horen. Want als het over jouw rechten en sociale bescherming gaat, dan verdedigen wij die overal: op de werkvloer én daarbuiten.
Zoals gewoonlijk deden we dat niet zomaar. Vanuit onze delegatie vertrokken Pieter (uit Lommel), Nicolas en Kris (uit Herent) met de fiets richting Brussel. Onderweg sloot Achim aan, een collega van een Leuvens voedingsbedrijf. In Brussel zelf kwam Maarten van BBTK-VITO erbij, ook met de fiets, vanuit Antwerpen. Ondertussen spoorden Katrien, Jean, Stefan, Joris (BBTK-VITO) en voormalig hoofddelegee Roger richting hoofdstad. Eén team, verschillende routes, dezelfde boodschap.
De betoging zelf? Gemoedelijk, maar vooral strijdbaar. Met onze spandoek “Arizona schaadt de sociale zekerheid” trokken we letterlijk en figuurlijk de aandacht. De VRT-nieuwsdienst begon haar verslag met precies die woorden – én met onze delegatie duidelijk in beeld. Een krachtig moment van syndicale zichtbaarheid. (link naar de VRT reportage)
Nadien gingen we volgens goede gewoonte samen iets eten. Want strijdbaarheid en kameraadschap gaan bij ons hand in hand. Dat is geen toeval, dat is BBTK-DNA.
De terugrit met de fiets werd zwaar. De zon brandde, en de kilometers wogen door. In Herent had Pieter er al 107 km op zitten. Voor hem geen uitzondering, maar de combinatie met het slenteren tijdens de betoging en de hitte was er nét te veel aan. Gelukkig had Nicolas nog plaats op het fietsrek voor een lift terug naar Mol.
’s Avonds stuurde ik hem nog: “Veilig thuis geraakt?”
Het antwoord: “Ja hoor Nicolas heeft me thuis afgezet.”
Bij BBTK-SCKCEN stopt solidariteit niet aan het einde van een spandoek. Ook dat is syndicalisme bij BBTK: zorgen voor elkaar en onze leden – voor, tijdens én na de actie.




